Helaas

Oeganda - 10 juni 2010 - Reageer

Hoi lieve iedereen,
Toen ik in Oeganda was borrelden de verhalen boven. Helaas is dat nu niet zo, ik heb geen idee wat te schrijven en heb eigenlijk ook niet zo de behoefde om wat te publiceren. Het voelt zo als mijn gewone leven hier en, net zoals ik dat in Nederland ook niet zou kunnen, weet ik daar niet echt iets over te schrijven. Dus daar zitten jullie allemaal vol spanning te wachten op een nieuw bericht, maar bij deze weten jullie waarom er niks nieuws op komt en hoogstwaarschijnlijk ook niet nog iets op komt. Nu ik dan toch bezig ben nog wel even kort wat. Een groot deel van de dag ben ik vrij. s middags komen de kinderen thuis en neem ik de jongste mee naar de speeltuin, tekenen we, doen we een spelletje of bakken we wat. De jongste krijgt vandaag vakantie dus maandag en dinsdag pas ik de hele dag op haar.
Wat betreft Rome is het in sommige opzichten net als Oeganda: Het verkeer is een grote puinhoop van slecht geparkeerde auto’s waardoor het verkeer (met name het openbaar vervoer is er de dupe van) er slecht of niet langs kan. Het openbaar vervoer heeft geen vaste tijden (logisch als ze ook vaak vaststaan de bussen). Dus ga ik met de bus, dan is het wachten tot die komt, soms duurt het lang, soms kort. Het werken als au pair bevalt me, als is het soms wat stil zo zonder mijn vrienden en bekenden.
Groetjes vanuit Rome,
Vera

P.S. Rome is een prachtige stad! Wie er niet geweest is: Ik ben als gids te huur om je rond te leiden, haha